بیمه طلایی هنوز رنگ ندارد

بیمه طلایی هنوز رنگ ندارد

مطالبات معلمان پرداحت شد...حقوق فرهنگیان افزایش یافت ...بیمه معلمان طلایی شد... این ها و ده ها تیتر مشابه، از جمله عناوین رسانه ها است. کاسب و کارمند، پیر و جوان می پرسند : چه خبر است ! چرا دولت این همه به معلمان سرویس می دهد؟

 البته شنیدن این خبرها معلمان را خوشحال نمی کند. زیرا فقط معلمان می دانند  که مثلا منظور از پرداخت مطالبات معلمان ، حقوق و مزایایی است که سر وقت پرداخت نشده است و با چند ماه  و گاه چند سال تاخیر ، همراه با کلی منت و تبلیغات و بدون جریمه دیرکرد پرداخت می شود.

 بیمه طلایی که چندین ماه است نقل کلام وزیر آموزش و پرورش است ، همان بیمه ای است که اغلب کارکنان دولت با عیار بالاتری از آن استفاده می کنند، اما هرگز رسانه ای نشده است.  

 آقای حاجی بابایی علاقه زیادی به مصاحبه با رسانه ها به خصوص رادیو و تلویزیون دارد. وزیر با اعلام خودش،  نقش سخنگویی وزارتخانه را هم به عهده گرفته است.وی در عین حال از طرف معلمان هم سخن می گوید. از وزارتخانه بزرگ آموزش و پرورش تنها یک صدا شنیده می شود.

 نکته  ناراحت کننده برای  فرهنگیان ، آمیخته بودن اخبار و اطلاعات مثبت با تبلیغات و تکرار چندین باره آنها از طریق رسانه های فراگیر است. کار به جایی رسیده که حاجی بابایی اخیرا تشکیل مجتمع های آموزشی در روستا ها را « انقلابی در آموزش و پرورش» معرفی کرد. پیش از آن نیز  مشابه همین تعابیر اغراق آمیز را در مورد طرح تغییر ساختار مقاطع به کار برده بود.

 این تصور در میان معلمان تقویت شده که مصاحبه های تبلیغاتی وزیر و بزرگنمایی کارهای انجام شده و نشده ، بیشتر جنبه سیاسی و شخصی دارد.

 در حالی که آقای حاجی بابایی تا کنون ده ها بار خبر اعطا و اهدای کارت بیمه طلایی معلمان را اعلام کرده است ، در آخرین اظهارات خود از برگزاری همایشی برای اعطای کارت بیمه فرهنگیان خبر داده است!

 وزیر آموزش و پرورش گفت : کارت بیمه طلایی فرهنگیان شهر تهران و شهرستان های استان تهران در همایشی که شنبه هفته آینده- 29خردادماه - برگزار می شود، اعطا خواهد شد.

 شش ماه است که وزیر به هر بهانه ای در باره کارت طلایی بیمه صحبت می کند. این در حالی است که هنوز منبع مالی مطمئن و با دوامی برای پرداخت نفری 6 هزار تومان سهم دولت، که سالانه بالغ بر 200 میلیارد تومان می شود منظور نکرده است.

 12 بهمن 88 وزیر آموزش و پرورش در اردوگاه باهنر گفت: «وزارتخانه بدون هیچ گونه دریافت بودجه از دولت و تنها با ساماندهی امور مالی، بیمه طلایی معلمان را انجام داده است». هر ماه که امور مالی ساماندهی  نمی شود ! بعد از ساماندهی قرار است از چه محلی سهم دولت پرداخت شود؟

 وزیر رفاه در  اردیبهشت 89 گفت : « دولت در بیمه طلایی فرهنگیان نمی‌تواند پشتیبانی مالی انجام دهد و این بیمه از دستمزد کارکنان کسر می‌شود ». در اردیبهشت ماه در بعضی مناطق، همه 12 هزار تومان حق بیمه از حقوق معلمان کسر شد. 

 حاجی بابایی روز معلم امسال در واکنش به اظهارات وزیر رفاه گفت: این یک شبهه‌ای است که باید برطرف شود، باید از 12هزار تومان حق بیمه، 6هزار تومان آن را فرهنگیان بپردازند . با یک جابجایی که قرار است انجام شود این مبلغ را خود وزارتخانه پرداخت می‌کند.

 بیمه تکمیلی فرهنگیان در صورت تثبیت و تسری آن به دوره بازنشستگی، گام موثری در رفع دغدغه های رفاهی فرهنگیان است و تلاش حاجی بابایی در این زمینه ستودنی است. اما تبدیل بیمه طلایی معلمان به سوژه ای تبلیغاتی و بزرگنمایی  و اغراق در مورد آن و بدتر از همه تکرار این تبلیغات در رسانه ها  از ارزش و اهمیت این کار می کاهد.

منبع: خبر آنلاین

مقایسه نظام‌های آموزشی در جهان

مقایسه نظام‌های آموزشی در جهان  

ایالات متحده: دوره اول 6 تا 11 سالگی، دوره دوم 11 تا 14 سالگی، دوره سوم 14 تا 18 سالگی. متوسط میزان حضور دانش آموز در نظام آموزشی 17 سال

آلمان: دوره اول 6 تا 10 سالگی، دوره دوم 10 تا 19 سالگی. متوسط میزان حضور دانش آموز در نظام آموزشی 18 سال

فرانسه: دوره اول 6 تا 11 سالگی، دوره دوم 11 تا 15 سالگی، دوره سوم 15 تا 18 سالگی. متوسط میزان حضور دانش آموز در نظام آموزشی 16 سال

چین: دوره اول 6 تا 12 سالگی، دوره دوم 12 تا 15 سالگی، دوره سوم 15 تا 18 سالگی. متوسط میزان حضور دانش آموز در نظام آموزشی 14 سال

روسیه: دوره اول 7 تا 11 سالگی، دوره دوم 11 تا 15 سالگی، دوره سوم 15 تا 18 سالگی. متوسط میزان حضور دانش آموز در نظام آموزشی 15 سال

کانادا: دوره اول 6 تا 12 سالگی، دوره دوم 12 تا 15 سالگی، دوره سوم 15 تا 18 سالگی. متوسط میزان حضور دانش آموز در نظام آموزشی 16 سال

استرالیا: دوره اول 6 تا 12 سالگی، دوره دوم 12 تا 18سالگی. متوسط میزان حضور دانش آموز در نظام آموزشی 15 تا 17سال

برزیل: دوره اول 6 تا 14 سالگی، دوره دوم 14 تا 17 سالگی. متوسط میزان حضور دانش آموز در نظام آموزشی 14 سال

اسپانیا: دوره اول 6 تا 12 سالگی، دوره دوم 12 تا 16 سالگی، دوره سوم 16 تا 18 سالگی. متوسط میزان حضور دانش آموز در نظام آموزشی 16 سال

انگلستان: دوره اول 6 تا 11 سالگی، دوره دوم 11 تا 18 سالگی. متوسط میزان حضور دانش آموز در نظام آموزشی 16 سال

ایران: دوره اول 6 تا 11 سالگی، دوره دوم 11 تا 14سالگی، دوره سوم 14 تا 17 سالگی، دوره چهارم 17 تا 18سالگی. متوسط میزان حضور دانش آموز در نظام آموزشی 13 سال

منبع: خبر آنلاین

مدارس استرالیا ! ... ( داستان )

مدارس استرالیا ! ...

یک دانشجو برای ادامه تحصیل و گرفتن دکترا همراه با خانواده اش عازم استرالیا شد. در آنجا پسر کوچکشان را در یک مدرسه استرالیایی ثبت نام کردند تا او هم ادامه تحصیلش را در سیستم آموزش این کشور تجربه کند.
روز اوّل که پسر از مدرسه برگشت، پدر از او پرسید: پسرم تعریف کن ببینم امروز در مدرسه چی یاد گرفتی؟
پسر جواب داد: امروز درباره خطرات سیگار کشیدن به ما گفتند، خانم معلّم برایمان یک کتاب قصّه خواند و یک کاردستی هم درست کردیم.

پدر پرسید: ریاضی و علوم نخواندید؟ پسر گفت: نه
روز دوّم دوباره وقتی پسر از مدرسه برگشت پدر سؤال خودش را تکرار کرد. پسر جواب داد: امروز نصف روز را ورزش کردیم، یاد گرفتیم که چطور اعتماد به نفسمان را از دست ندهیم، و زنگ آخر هم به کتابخانه رفتیم و به ما یاد دادند که از کتاب های آنجا چطور استفاده کنیم.

بعد از چندین روز که پسر می رفت و می آمد و تعریف می کرد، پدر کم کم نگران شد چرا که می دید در مدرسه پسرش وقت کمی در هفته صرف ریاضی، فیزیک، علوم، و چیزهایی که از نظر او درس درست و حسابی بودند می شود. از آنجایی که پدر نگران بود که پسرش در این دروس ضعیف رشد کند به پسرش گفت: پسرم از این به بعد دوشنبه ها مدرسه نرو تا در خانه خودم با تو ریاضی و فیزیک کار کنم.

بنابراین پسر دوشنبه ها مدرسه نمی رفت.
دوشنبه اوّل از مدرسه زنگ زدند که چرا پسرتان نیامده. گفتند مریض است.
دوشنبه دوّم هم زنگ زدند باز یک بهانه ای آوردند. بعد از مدّتی مدیر مدرسه مشکوک شد و پدر را به مدرسه فراخواند تا با او صحبت کند.
وقتی پدر به مدرسه رفت باز سعی کرد بهانه بیاورد امّا مدیر زیر بار نمی رفت.
بالاخره به ناچار حقیقت ماجرا را تعریف کرد.
گفت که نگران پیشرفت تحصیلی پسرش بوده و از این تعجّب می کند که چرا در مدارس استرالیا اینقدر کم درس درست و حسابی می خوانند.
مدیر پس از شنیدن حرف های پدر کمی سکوت کرد و سپس جواب داد: ما هم ۵۰ سال پیش مثل شما فکر می کردیم.

سه سال !!!!!!

۱۸ / ۳ / ۱۳۸۶

سه سال از آغاز به کار

وبلاگ آموزگـــــــــــــار

با راهنمایی ها و نظرات ارزشمند دوستان گذشت

 و همچنان ما هستیم و لطف شما دوستان.

۱۸ / ۳ / ۱۳۸۹

آرامـــش

آرامـــش
پادشاهی جایزه بزرگی برای هنرمندی گذاشت که بتواند به بهترین شکل ، آرامش را تصویر کند.
نقاشان بسیاری آثار خود را به قصر فرستادند.
آن تابلو ها ، تصاویری بودند از جنگل به هنگام غروب ، رودهای آرام ، کودکانی که در خاک می دویدند ، رنگین کمان در آسمان ، و قطرات شبنم بر گلبرگ گل سرخ.
پادشاه تمام تابلو ها را بررسی کرد ، اما سرانجام فقط دو اثر را انتخاب کرد.

اولی ، تصویر دریاچه ی آرامی بود که کوههای عظیم و آسمان آبی را در خود منعکس کرده بود.
در جای جایش می شد ابرهای کوچک و سفید را دید، و اگر دقیق نگاه می کردند، در گوشه ی چپ دریاچه، خانه ی کوچکی قرار داشت، پنجره اش باز بود، دود از دودکش آن بر می خواست، که نشان می داد شام گرم و نرمی آماده است.

تصویر دوم هم کوهها را نمایش می داد.
اما کوهها ناهموار بود ، قله ها تیز و دندانه ای بود.
آسمان بالای کوهها بطور بیرحمانه ای تاریک بود، و ابرها آبستن آذرخش، تگرگ و باران سیل آسا بود.
این تابلو هیچ با تابلو های دیگری که برای مسابقه فرستاده بودند، هماهنگی نداشت.
اما وقتی آدم با دقت به تابلو نگاه می کرد، در بریدگی صخره ای شوم، جوجه پرنده ای را می دید.
آنجا، در میان غرش وحشیانه ی طوفان ، جوجه گنجشکی ، آرام نشسته بود.

پادشاه درباریان را جمع کرد و اعلام کرد که برنده ی جایزه ی بهترین تصویر آرامش، تابلو دوم است.
بعد توضیح داد :
آرامش آن چیزی نیست که در مکانی بی سر و صدا ، بی مشکل ، بی کار سخت یافت می شود ، چیزی است که می گذارد در میان شرایط سخت ، آرامش در قلب ما حفظ شود.این تنها معنای حقیقی آرامش است .

منبع: انجمن های تخصصی مجمع متخصصین ایران

میلاد حضرت فاطمه و روز مادر

دریا باش!

دریا باش!

روزی شاگرد یه راهب پیر هندو از او خواست که بهش یه درس به یاد موندنی بده
راهب از شاگردش خواست کیسه نمک رو بیاره پیشش، بعد یه مشت از اون نمک رو داخل لیوان نیمه پری ریخت و از او خواست اون آب رو سر بکشه.
شاگرد فقط تونست یه جرعه کوچک از آب داخل لیوان رو بخوره ، اونم بزحمت.
استاد پرسید : " مزه اش چطور بود ؟ "
شاگرد پاسخ داد : ... " بد جوری شور و تنده ، اصلا نمیشه خوردش "
پیر هندو از شاگردش خواست یه مشت نمک برداره و اونو همراهی کنه.
رفتند تا رسیدن کنار دریاچه.
استاد از او خواست تا نمکها رو داخل دریاچه بریزه، بعد یه لیوان آب از دریاچه برداشت و داد دست شاگرد و ازش خواست اونو بنوشه.
شاگرد براحتی تمام آب داخل لیوان رو سر کشید.
استاد اینبارهم از او مزه آب داخل لیوان رو پرسید. شاگرد پاسخ داد : " کاملا معمولی بود. "

پیر هندو گفت :
رنجها و سختیهائی که انسان در طول زندگی با آنها روبرو میشه همچون یه مشت نمکه و اما این روح و قدرت پذیرش انسانه که هر چه بزرگتر و وسیعتر بشه ، میتونه بار اون همه رنج و اندوه رو براحتی تحمل کنه ، بنابراین سعی کن یه دریا باشی تا یه لیوان آب.

 

منبع: انجمن های تخصصی مجمع متخصصین ایران

گاهی به نگاهت نگاه كن

گاهی به نگاهت نگاه كن
حتما تا انتها بخوانید.
انیشتین می گفت : « آنچه در مغزتان میگذرد، جهانتان را می آفریند. »

استفان كاوی (از سرشناسترین چهره های علم موفقیت) احتمالاً با الهام از همین حرف انیشتین است كه میگوید:« اگر میخواهید در زندگی و روابط شخصیتان تغییرات جزیی به وجود آورید به گرایشها و رفتارتان توجه كنید؛ اما اگر دلتان میخواهد قدمهای كوانتومی بردارید و تغییرات اساسی در زندگیتان ایجاد كنید باید نگرشها و برداشتهایتان را عوض كنید .» ...

ادامه نوشته

موفقیت

راه های ساده برای رسیدن به موفقیت

ممکن است تصور کنید که شما راهتان با آن دسته افراد موفقی که پیوسته کامیابی های تازه حاصل می کنند یکی نباشد. البته ممکن است آنها توانایی هایی داشته باشند که شما فاقد آن هستید، اما همیشه به یاد داشته باشید: موفقیت آموختنی است و تنها تفاوت شما با آنها این است که آنها همیشه یک سری عادات خاص را به کار می بندند و این باعث کامیابیشان می شود.
موفقیت همین است: جمع راه و روش های زندگی هوشمندانه. در اینجا به چند مورد از این شیوه ها اشاره می کنیم.

 

ادامه نوشته